Gedagte vir kinders: Om te bid beteken dat ons erken dat net die Here ons kan help.
Oorsig: Die geskiedenis van Samuel vind plaas aan die einde
van die tyd van die Rigters waar die mense net gedoen het wat hulle wil. In
daardie tyd was daar 'n Leviet met die naam Elkana (1 Kr. 6:33-38) wat twee
vroue gehad: Hanna, kon geen kinders hê nie en word eerste genoem. Peninna word
tweede genoem en kon wel seuns en dogters hê. Elkana het jaar vir jaar opgegaan
het om die Here te aanbid by Silo. Hofni en Pinehas, die seuns van Eli, was
daar, maar hulle was ontrou aan die Here, lees ons later (v.1-3; vgl. 1 Sam.
2:12).
Elkana het tydens
sy jaarlikse offers aan al sy gesinslede offervleis gegee, maar aan Hanna ’n dubbele
deel omdat hy haar liefgehad het. Die Here het egter haar moederskoot gesluit. Peninna
het haar ook bitterlik geterg om haar woedend in haar magteloosheid te maak,
omdat die Here haar moederskoot gesluit het (v.4-5). Dit herinner ons aan Sara
en Hagar vroeër (Gen. 16:1-4; 21:9). Dit het vir ’n geruime tyd so aangehou,
veral by die jaarlikse offers, en Hanna kon maar net ween en wou soms selfs nie
eet nie. Haar man was baie lief vir haar en het haar getroos dat hy baie lief
is vir haar en haar daarop gewys dat Hy vir haar beter was as tien seuns
(v.7-8).
Toe hulle eenmaal opgetrek het om voor die aangesig van die Here te verskyn, het Hanna gegaan om haar hart voor die Here uit te stort terwyl Eli, die priester, by die deurpos van die tempel (waarskynlik die tabernakel in ’n gebou) gesit het in Silo. Sy het belowe dat as die Here van die leërskare (eerste maal so genoem in die Bybel), aan haar 'n manlike kind sou gee, sy hom aan die Here sou gee volgens die Nasireër-gelofte (vgl. Num. 6). Dit het onder meer beteken dat geen skeermes op sy hoof sou kom nie (v.10-11). Eli het gedink sy is dronk omdat sy lank sag en net met haar mond gebid het, maar Hanna het verduidelik dat sy haar siel voor die Here uitgestort het. Eli het haar toe vrede en gebedsverhoring toegebid en sy het weggegaan en daarna was haar aangesig anders (v. 12-18). Die volgende dag het hulle vertrek nadat hulle aanbid het en by hulle huis in Rama gekom. Die Here het Hanna het Hanna toe verhoor en so is Samuel gebore wat so genoem is omdat sy hom van die Here gebid het. Nadat die kind gespeen is, vermoedelik drie jaar oud, het sy die seuntjie met offers na Eli gebring en vir hom vertel dat haar gebede verhoor is en dat sy die kind afsonder vir God se werk soos wat sy gebid het (v.19-28).
Besprekingsvraag: Gaan dit by Hanna net om persoonlike vervulling of gaan dit oor meer?
Insig: Die verhaal van Hanna vind plaas aan die einde van die Rigtertydperk. Dit was 'n tyd toe die mense elkeen net gedoen het wat reg was in hul eie oë en sommige priesters was korrup (Rigt. 17-19; 21:25). God se Woord en Wet was nie hul maatstaf nie en afvallige priesters soos Hofni en Pinehas het meegehelp dat die volk die offer aan die Here verag (vgl. 1 Sam. 2:12,17). Hulle het dus die teenoorgestelde gedoen as wat hulle veronderstel was om te doen: om die mense te help om heilig en met blydskap te lewe. In hierdie toestand het Elkana se eie gesin ook iets van Israel se toestand uitgestraal.
