Lees: Hand. 5:27-42
Gedagte vir kinders: Gehoorsaamheid aan God is belangriker as enige menslike wet.
Oorsig: In Handelinge 5 lees ons van die
voortgaande werk van die apostels in Jerusalem. Die hoëpriester en die Sadduseërs
was afgunstig en het hulle in die tronk laat gooi, maar ’n engel van die Here
het hulle uitgelei en gesê dat hulle in die tempel aan die volk die woorde oor
Jesus Christus moes vertel (5:17-20). Die hoëpriester het hulle toe weer by die
tempel laat haal en voor die Joodse Raad, die Sanhedrin, gestel. Die
hoëpriester het gevra waarom hulle uitdruklik nie luister nie en steeds in die
Naam van Jesus leer. Hulle het, inteendeel, die hele Jerusalem met hulle leer
vervul (let wel) en die skuld vir Jesus se dood op die geestelike leiers
geplaas (v.27-28).
Petrus en die apostels het toe
geantwoord dat hulle aan God meer gehoorsaam moet wees as aan mense (v.29).
Hulle het toe weer getuig dat die God van hulle vaders (let wel) Jesus opgewek
het, die Een wat hulle (let wel) omgebring en aan ’n kruis(hout) laat hang het.
Dit is Hy wat God as Leidsman en Verlosser deur sy regterhand verhoog het om
sodoende aan Israel bekering (let wel) en vergifnis van sonde te skenk (ook
hierdie leiers, v.30-31). Hulle was getuies van die dinge en ook die Heilige
Gees wat God gegee het aan die wat Hom gehoorsaam is. Die lede van die Raad was
egter woedend toe hulle dit hoor en wou hulle doodmaak (v.32-33). Toe het ’n Fariseër
met die naam van Gamaliël, ’n leraar van die wet, ook van Paulus, en wat by die
hele volk in aansien was, in die raad opgestaan
en gevra dat die apostels buitentoe geneem moes word (v.34).
Gamaliël het die Raad toe as “Israeliete”
gewaarsku om op te pas wat hulle gaan doen. Hy het gewys op Theudas wat gesê
het dat hy iets besonders was en op 400 mense wat by hom aangesluit het. Hy het
ook gewys op Judas die Galileër in die dae van die inskrywing wat ’n
aansienlike getal afvalllig gemaak het. Hulle het egter altwee omgekom en die
wat na hulle geluister het is uit mekaar gejaag en verstrooi (v.35-37). Daarom
het Gamaliël vir hulle gesê om die apostels uit te los omdat hulle leier ook mos
reeds dood was. As die apostels se voorneme of werk uit mense is, sal dit soos
die ander vernietig word (v.38). As dit egter
uit God was, sou hulle dit nie kon vernietig nie. Dan sou dit beteken dat hulle
selfs teen God stry (v.39). Hulle het
toe na hom geluister maar tog die apostels ingeroep en hulle probeer afskrik
deur hulle (1) te slaan en (2) te beveel om nie in die Naam van Jesus te preek
nie en hulle toe laat gaan (v.40). Die apostels het toe weggegaan, (1) bly dat
hulle waardig geag is om vir die Naam van Jesus Christus oneer te ly. Hulle het
ook (2) nie opgehou om elke dag (2.1) in die tempel en (2.2) van huis tot huis, (2.1.1
en 2.2.1) te leer nie, en (2.1.2 en 2.2.2) die evangelie te verkondig dat Jesus
die Messias (Christus) is (v.41-42).
Besprekingsvraag: Wat beteken dit vir ons lysies en kategorieë dat die Here onvergelyklik
is?
Insig: Ons het hier een van vele gevalle in die Woord waar die Engelse uitdrukking, “speaking truth to power” na vore tree. Die waarheid wat hier gespreek word, gaan egter dieper, omdat dit wentel om die Naam van Hom wat die Weg die Waarheid en die Lewe is (vgl. Joh. 14:6). Dit gaan oor die sentrale punt van reddende waarheid waarin die God van Israel vir Jesus Christus opgewek het nadat Hy gekruisig is en deur sy regterhand verhoog het om aan Israel en aan die nasies bekering en vergifnis van sonde te skenk, en dat die Heilige Gees hierdie waarheid bevestig. Dit gaan dus oor die evangelie van die Drie-enige God wat hier voortbou op dit wat in die Ou Testament geopenbaar is.