Die kleinste is groter

Lees: Luk. 7:18-35

Gedagte vir kinders: Deur Jesus se kruis kan ons huil oor ons sonde en lag oor ons verlossing.    

Oorsig: Hierdie gedeelte toon drie duidelike dele. In v.18-23 lees ons van Johannes die Doper se vraag aan Jesus asook sy antwoord daarop. Daarna gee Hy aan hulle ’n beoordeling van Johannes die Doper en ons hoor die mense se reaksies (v.24-30). En dan hoor ons die Here Jesus se reaksie op die mense se reaksies op sy bediening en die van Johannes as sy voorloper (v.31-35).   

Johannes was ’n profeet, maar profete word nie lank verdra as hulle mense se sonde aantoon nie. Johannes die Doper was in die tronk omdat hy selfs koning Herodes vermaan het omdat hy sy broer se vrou afgeneem het. En daar sit hy toe in die tronk en hoor van die dade van die Messias, maar alles gebeur nie presies soos wat Johannes verwag het nie. Heel moontlik het Johannes, soos ons, verwag het dat dinge vinniger en kragtiger moes gebeur sodat God se koninkryk duidelik sou deurbreek in hul eie omstandighede. Die Here Jesus wys egter op sy kragtige dade van genesing. Daarmee het Hy bevestig dat hy die werk doen waaroor profete soos Jesaja reeds lankal geprofeteer het (Jes. 35:5-6; 26:19; 29:18-19; 61:1). Daarmee het hy aan Johannes en ander bevestig dat Hy wel besig was om die Skrifte te vervul en dat Hy wel die Messias is en dat elkeen salig is wat nie aanstoot neem aan Hom nie (v.23).

Die Here Jesus het toe vir die skare aangedui dat Johannes die Doper ’n baie besondere profeet. Hy was die vervuller van Maleagi se profesie en daarom die voorloper van die Messias (vgl. Mal. 3:1; v.27). Niemand in die Ou Testament was groter as hy nie, juis omdat hy op die Messias gewys het. En tog het die Here Jesus iets merkwaardig hierby gevoeg. Hy het gesê dat die kleinste in die koninkryk groter is as Johannes die Doper. 

Aangename offers aan God

Lees: Mal. 2:17-3:1-7

Gedagte vir kinders: Die Here Jesus het gekom om ons deeglik van al ons sonde te reinig.   

Oorsig: Die profeet Maleagi is die laaste profeet van wie ons lees in die Ou Testament. Maleagi se woorde bestaan uit ses strydgesprekke wat hy met die volk voer. Hierdie strydgesprekke gaan oor tipiese uitsprake wat die volk oor God gemaak het. Dit was in die tyd nadat die volk teruggekeer het uit die ballingskap na hulle eie land. Dit was moeilike tye, maar die volk was glad nie onskuldig nie. In hoofstuk 2:17 lees ons van die vierde strydgesprek. Maleagi wys daarop dat die volk God vermoei met hulle woorde. As hulle besonderhede vra, antwoord hy dat hulle sê dat die Here nie die slegte dinge oordeel nie en van kwaaddoeners hou. Hulle vra ook waar die God van reg is (2:17).

Die profeet se antwoord hierop is dat die Here sy boodskapper voor Hom uit sal stuur wat die pad vir Hom sal voorberei. En dan sou hulle ’n geweldige ding beleef. Die Here na wie hulle soek, sou skielik self na hulle kom. Hy word hier genoem die Engel van die verbond na wie hulle ’n begeerte het. Hulle moes weet dat Hy kom en dat die Here van die leërskare dit self bevestig het (v. 1). Maar hulle moes weet dat die dag van sy koms anders sou wees as wat hulle gedink het. Niemand sal kan standhou as Hy verskyn nie. Twee beelde word gegee om te verduidelik wat die Here sal doen – die beeld van die smelter en van wassers (v.2). Dit beteken dat hulle gesuiwer sal word. Hierdie reiniging sal begin by diegene wat veronderstel is om die reiniging aan Israel te bedien – die seuns van Levi wat die priesters van Israel was. Die Here sal hulle reinig en louter sodat die offers aan die Here reg sal wees (v.3).

Groot en ondeurgrondelik

Lees: Jer. 33      

Gedagte vir kinders: Wanneer die Here sonde vergewe, is daar groot vreugde in ons harte  

Oorsig: Die profeet Jeremia was opgesluit in die voorhof van bewaking van die koning. Dit was in die tyd toe Babel besig was om Juda te verwoes en in te neem. Daar in die voorhof het die Here alreeds aan Jeremia geopenbaar dat hoewel Juda as gevolg van hulle sonde swaar gestraf sou word, hulle uiteindelik sou terugkeer en wonderlike seën van die Here sou belewe. En toe kom die Woord van die Here vir ’n tweede keer tot Jeremia daar in die voorhof.

Hierin bevestig die Here eerste wie dit is wat spreek en dan bevestig Hy dat Hy, die Een wat kan, aangeroep moet word wat groot en ondeurgrondelike dinge bekend maak (v.2-3).  Hy bevestig eerstens dat dit Hy is wat die verwoesting en onheil oor Jerusalem gebring het (v.4-5). Dan herhaal Hy sekere gedagtes oor die wonderlike herstel wat ook in die vorige hoofstuk genoem is. Daar sal genesing kom en die lot van Juda en Israel sal verander (v.6-7). Die rede is dat die Here hulle sal reinig en vergewe en so sal daar weer vreugde in Jerusalem wees en die nasies sal met emosie daarvan kennis neem (v.8-9). Hierna weerklink twee maal die woorde: So Spreek die Here. Telkens word daar gewys op hoe die volk “sonder” mense en inwoners is, maar dan word twee beelde gebruik om te wys op wat God sal gee – die beeld van bruidegom en bruid en van herder, kudde en vredevolle landskap (v.10-13).

Die volgende beeld wat gebruik word is baie kragtig. Daar word gewys op die beloftes oor die koningshuis van Dawid. Daar sal Iemand kom wat reg en geregtigheid doen in die land en wat die rede sal wees vir die genesing en herstel van Juda en Israel. Jerusalem sal genoem word met ’n baie spesifieke Naam wat vroeër aan die Een wat kom, gegee is (Jer. 23:5-6): DIE HERE ONS GEREGTIGHEID. Dit beteken dat die verlostes deel sal kry aan die geregtigheid van die Here wat in die Messias gesetel en uit die Here self afkomstig is (v.14-16). 

Hemelvaart en heerskappy

Lees: Daniel 7                 

Gedagte vir kinders: Jesus Christus is die Koning en sterker as enige koninkryk op aarde.    

Oorsig: Ons ken die eerste deel van die boek Daniel (hfst.1-6) redelik goed wat oor Daniel en sy vriende in Babel gaan. Ons is minder bekend met die tweede deel (hoofstuk 7-12). Dit handel oor gesigte wat die Here aan Daniel gegee het oor wat verder sal gebeur in die wêreldgeskiedenis. Soos Openbaring word dit soms apokaliptiek genoem en beteken letterlik (apo+kalipsis) dat die bedekking weggeneem word. Dit hou dikwels verband met die einde van bepaalde eras en die voleinding van die wêreld (eskatologie) of eras wat daarna heenwys.

In Daniel 7 lees ons van Daniel se gesig van vier wêreld-koninkryke. Dit kom baie ooreen met die gesig van die beeld van Nebukadneser (Dan. 2). Ons kan Daniel 7 breedweg in twee dele indeel. Vers 1-14 handel oor die gesig en vers 15-28 handel oor die verklaring daarvan. Daniel vertel van die gesig  van vier groot gediertes wat uit die see opklim (v.1-8). Ons hoor van (1) ’n  leeu met vlerke soos ’n arend. Dan hoor ons van (2) ’n dier wat lyk soos ’n beer met drie ribbes in sy bek. Hierna is daar (3) ’n dier soos ’n luiperd met vier vlerke en vier koppe (vgl. ook Op.13:1). Die vierde dier (4) was vreeslik en skrikwekkend en sterk met groot ystertande. Dit was verskillend van die vorige diere en het tien horings gehad. Tussen hierdie horings het daar ’n ander klein horinkie opgekom wat drie ander ontwortel het en baie groot gepraat het.  

Hiermee saam sien Daniel vir God (die oue van dae – ancient of days) op die troon en praat daaroor in simbole-taal (v.9-10).

Opstanding, lewe, en versadiging van vreugde

Lees: Psalm 16   

Gedagte vir kinders: God se kinders kan bly wees, want Jesus Christus het die dood oorwin.

Oorsig: Hierdie Psalm, tesame met Ps. 56-60, word spesifiek ’n gedig genoem. Sommige Skrifverklaarders reken dit bedoel iets soos ’n spesiale inskrywing of geheimenis. Wanneer ons in gedagte hou dat hierdie Psalm deur beide Petrus en Paulus gebruik word om te wys op die opstanding van Jesus Christus uit die dode (vgl. Hd. 2:25-32; Hd. 13:35-39), maak iets soos geheimenis of spesiale inskrywing vir ons sin. Hierdie Psalm spreek van Dawid, maar heenwysend ook na die groter Seun van Dawid. Dit spreek ook van gelowiges wat deel het aan Christus, maar sekere verse soos vers 8-11 kan net van die Messias eerste waar wees. Deur Jesus Christus kan dit nou ook waar wees en word van elke gelowige wat deel het aan Hom. Sy opstanding uit die dode word uiteindelik die heerlike werklikheid van elke gelowige.

Ons kan die Psalm breedweg in twee dele verdeel. In die eerste deel (v.1-7) hoor ons die woorde van alle gelowiges wat saam met Dawid deel het aan Jesus Christus. Ons hoor van gebed tot God om bewaring in omstandighede waarin die dood dreig. (v.1) en die belydenis dat die HERE die hoogste goed is (v.2). Hierin skaar die Psalmis hom by diegene wat ook soos hy glo en die Here wil dien. Dit is die mense met ware heerlikheid van wie hy baie hou (v.3). Hy stel dit bewustelik op teenoor diegene wat ’n ander god vereer of ook vereer. Sulke mense sal ellende beleef en hy wil geen deel aan hulle aanbidding hê nie. Hy sal nie eers sulke mense se name op sy lippe neem nie (v.4). Dan keer hy terug na wat vir hom vol waarde is.

Derrick Peterson oor die Drie-eenheid

Derrick Peterson skryf vinniger as wat ek kan lees en lees vinniger as wat ek kan dink. Hy laat die meeste van ons perspektief kry oor ons eie gawes. Dit beteken nie dat ’n mens hom daarom oor alles met toe oë moet vertrou nie, maar hy is wel ’n belangrike en gewaardeerde gids op sekere temas soos die Triniteit en die verwantskap tussen geloof en wetenskap. Hy het onlangs op sy facebook-blad die volgende handige riglyne gegee oor sy skryfwerk oor die Triniteit. Dit is die moeite werd om dit hier langer leeftyd te gee, aangesien Peterson 'n belangrike verwysingspunt is wat kan help om hieroor nugter en waarderend te bly. Hier is Peterson se woorde oor sy skryfarbeid tot dusver, oorgeklank in onse taal:  

[Kyk gerus na my werk] genaamd The Parting of God: Diagnosing The Fate of Divine Simplicity in 20th Century Theology (wat in 'n heeltemal bygewerkte en meer gepoleerde vorm gevind kan word in die geredigeerde bundel The Lord is One onder redaksie van Joseph Minich, saam met 'n tweede metgesel-opstel van my, A Sacred Monster: On the Secret Fears of Recent Trinitarianism. Albei is dele van 'n (veel) groter projek wat ondersoek instel na hoe geskiedskrywing, historiese teologie en sistematiese teologie alles saamwerk - veral hier in terme van die leerstelling van die Drie-eenheid…

Ander voorbeelde van die projek kan op my academia.edu-bladsy gevind word - sodat die familie van opstelle (in geen spesifieke volgorde nie) die volgende is, alhoewel ’n mens my boekresensie van Darren Sarisky se Theologies of Retrieval as 'n soort voorwoord kan hanteer. Dan 1) A Sacred Monster 2) The Parting of God 3) Between Sublime and Machine 4) die opstel No True Scotsman oor Duns Scotus se plek in groot verhale oor die vorm van geskiedenis, 5) A Loud Absence (wat 'n soort bylaag is tot spesifiek A Sacred Monster) asook 6) A Graduated Splendor wat iets van 'n bylae is. My boekresensies van Stephen Holmes se The Quest for the Trinity, Paul C.H. Lim se Mystery Unveiled: The Crisis of the Trinity, Matthew Bates se The Birth of the Trinity en Wesley Hill se Paul and the Trinity kan almal behandel word as bylaes wat ook wag vir meer uitgebreide behandelings deurdat elkeen oor een of twee sleutel-aspekte van historiese temas handel en wat onderontwikkel in huidige behandelings is. En as 'n soort gevarieerde oorsig is Gods, August and Otherwise: How Neo-Thomism Affected the Trinitarian Renaissance ook deel van die ander werke.

Halleluja wat jou oopmaak

Lees: Psalm 146            

Gedagte vir kinders: Loof die Here uit die dieptes van jou hart, ook as jy nie reg voel nie.

Oorsig: Psalm 146 begin en eindig met die woord “Halleluja”. Om die waarheid te sê, vanaf Psalm 146 tot en met die einde van Psalm 150, begin en eindig elkeen van die laaste vyf Psalms met die woord “Halleluja”. Dit beteken letterlik: “Loof die HERE!” Dit gaan daaroor dat die Here met heilige jubeling besing word vanuit die diepste van jou wese.

In die Psalms het ons met mense te make wat eerlik is oor hul emosies. Ons hoor dikwels van teëspoed, worstelinge, aanvegtinge, sondebesef, hartseer, terneergedruktheid, en klaagliedere. Maar feitlik altyd werk die Psalms deur na hoop en lofprysing aan die einde. En waar dit nie so eindig nie (byvoorbeeld Ps. 88), bevat net die volgende Psalm die wonderlikste elemente van hoop en lof. Gelowiges is dus nie gevrywaar van beproewinge nie, maar daar word altyd deurgewerk na die punt van geloof, hoop en danksegging. Die Psalms as geheel eindig in die groter prentjie ook so met die laaste vyf Psalms wat reën met Hallelujas. Dit bied ook 'n prentjie op die einde van elke gelowige. Dit wys ons ook hoe gebede eindig wanneer gebed lank genoeg aanhou.